مدیریت همکاری‌های بین‌المللی دریایی

مسئله مدیریتی

انتخاب شریک بدون غربالگری و انعقاد MoU بدون چارچوب پایش و تقسیم تعهدات.

مخاطبان: مدیران روابط بین‌الملل، سازمان‌های دولتی و انجمن‌ها

هدف دوره: طراحی یک برنامه همکاری قابل اجرا و ارزیابی‌پذیر

پرسش‌های اصلی دوره

• کدام مدل همکاری با مسئله واقعی سازمان متناسب است؟
• چگونه شریک خارجی بر اساس توان اجرا غربالگری می‌شود؟
• MoU و برنامه اقدام چگونه پایش‌پذیر می‌شوند؟

نتایج یادگیری قابل سنجش

در پایان دوره، شرکت‌کننده بتواند:

1. فرصت‌های همکاری را بر اساس ارزش و امکان‌پذیری امتیازدهی کند
2. Partner Screening Matrix برای گزینه‌ها تهیه کند
3. پیش‌نویس MoU غیرالزام‌آور و نقشه اقدام شش‌ماهه طراحی کند

سناریوی محوری (صرفاً آموزشی و فرضی)

سازمان بندری فرضی سه پیشنهاد همکاری در زمینه آموزش، داده و بهبود عملکرد دریافت کرده است؛ شرکت‌کنندگان باید شریک ترجیحی را برگزینند.

پروژه نهایی دوره

ماتریس همکاری و پیش‌نویس MoU غیرالزام‌آور

ملاک تحویل: شناسایی دقیق مسئله و منبع، استدلال روشن، مسئولیت‌پذیری سازمانی، اولویت‌بندی اقدامات، بیان محدودیت و امکان ارائه مستقیم به مدیر تصمیم‌گیر.

روش و ارزیابی

ارزیابی شرکا، نگارش پیش‌نویس MoU و طراحی برنامه شش‌ماهه. تدریس تعاملی، تحلیل مورد، کار گروهی و بازخورد مدرس.

آزمون کوتاه ۲۰٪، تمرین‌های جلسات ۴۰٪ و پروژه نهایی ۴۰٪. معیار پیشنهادی گواهی پایان دوره داخلی، حضور دست‌کم ۸۰٪ و نمره ۷۰ از ۱۰۰ است؛ این معیار، استاندارد رسمی IMO یا STCW نیست.

منابع رسمی

• IMO structure

ماهیت الزام‌آور یا غیرالزام‌آور MoU به متن نهایی، قصد طرفین و نظام حقوقی مربوط بستگی دارد و باید بررسی شود.